Ben de o çok orjinal yazarlar gibi,ailevi çözümsüzlüklerim,toplumsal konumumun 22 yıllık doyumsuzluğu v.s bahaneleriyle yazar mı olsam diye kendi kendime hakaret ettiğim şu günler....

Neden ve nasıl hala hayattayım sorumun cevabı hala havada asılı bir şekilde benden cevap bulup yeryüzüne inmeyi beklerken;kısacık ama ömrümden ömür almış,ömrümü kısalttığından emin olduğum ömrüm,22 yıllık bir kaçış planından öte ne olabilir ki?

Hayata kaçmak için gelmiş olmak!kaçmayı öğrenme sanatı!yıllar yıllar yıllar....mevsimler ,aylar,günler,yıllar....Çağdaş yaşamın halüsünasyonları!Duygu yitimi,öfori,huzur ve endişe....sonuç teorik yönden bir kaostu!

vakit öldürmek için konuşmaz

konuşacak birşeyi yoksa konuşmaz...

konuşmayınca da

bir uğursuz izlenim bırakır....